Ynfydrwydd rhithiol

Ro’n i fod i redeg ras 10K Bae Caerdydd ddydd Sul (29 Mawrth). Ras baraoi ar gyfer Marathon Llundain yn bennaf, ond gan ei bod hi’n ras Bencampwriaeth Cymru ar gwrs cymharol gyflym roedd hi’n ras ro’n i’n bwriadu ei thargedu hefyd – ‘A race’ fel petai. 

Yn anffodus, fel cymaint o rasys a digwyddiadau eraill bu’n rhaid ei gohirio o ganlyniad i’r argyfwng COVID-19 sy’n ein llethu, a’r gobaith bellach ydy ei chynnal ym mis Tachwedd…ond pwy a ŵyr a fydd hynny’n digwydd. 

Felly be mae rhywun i fod i wneud? Sut mae ysogi’r hyfforddi a gweld rhyw fath o ganlyniad i’r gwaith caled?

Dwi wedi sôn mod i’n bwriadu dal ati i gwblhau bloc hyfforddi Marathon Llundain, ac os fyddwn ni dal yn cael gadael y tŷ i ymarfer corff erbyn hynny, dwi am drio rhedeg marathon unigol ddiwedd mis Ebrill. 

Mae ‘na ambell drefnydd rasys wedi dechrau cynnal cyfleoedd rasio rhithiol (‘virtual races’) lle mae cyfle i bobl gofrestru, rhedeg y pellter ar ddyddiad penodol (penwythnos / wythnos / mis gyda’r rhan fwyaf) ac wedyn logio’r ryn yna gyda’r trefnydd naill ai trwy Strava neu yrru’r data ar e-bost. 

Ro’n i’n gweld hyn fel syniad da, ac ysgogiad bach i mi pan fyddai’n rhedeg fy marathon – mae o hefyd yn gyfle i gefnogi ras sydd wedi’i gohirio a hwythau wedi mynd i gostau sylweddol yn barod mae’n siŵr. 

Yna nes i sylwi fod yr hyfforddwr ffitrwydd, rhedwr a triathlete o Aberteifi, Rhys Harries, yn cynnal rasys rhithiol 5K a 10K dros y penwythnos. Mae Rhys yn trefnu ambell ras yn ardal Aberteifi hefyd, a dwi wedi rasio yn ei erbyn o ambell waith – rhedwr da iawn. Felly gan mod i fod i rasio penwythnos yma, dyma benderfynu’n hwyr yn y dydd y byswn i’n mynd amdani i weld sut brofiad fyddai o, a chofrestru nos Wener. 

Paratoi fel ras go iawn

Gan mod i dal yn gobeithio gwneud fy ryn hir ddydd Sul, nes i benderfynu gwneud yr ymgais 10K fore Sadwrn. 

Nes i drio trin y peth mor debyg i ras ag y gallwn i – gwisgo’r fflats rasio, sanau a shorts rasio hefyd…ond nes i ddim cweit mynd mor bell a gwisgo’r fest clwb chwaith! Nes i ddim bwyta’r pasta arferol ar nos Wener, na chwaith godi’r wirion o gynnar i gael fy uwd – yn hytrach, darn o dôst, banana a choffi oedd hi, sy’n debycach i be dwi’n gwneud cyn parkrun. 

O ran rŵt, dwi’n mynd am un eitha syml – allan a nôl fel ei fod o’n hawdd i’w fesur yn gywir, cwrs dwi’n meddwl fydd yn weddol gyflym, ond hefyd fydd ddim yn rhy brysur o ran pobl eraill. Wrth ddechrau am 9:45, dwi’n gobeithio na fydd gormod o bobl o gwmpas, a felly mae hi – mae tri chwarter y bobl dwi’n gweld yn rhedeg hefyd digwydd bod (bosib iawn y gwelwn ni fwy o redwyr yn dod o’r argyfwng yma – tesun blog arall!)

Dwi’n gwneud y ddwy filltir arferol i gynhesu, ac yna fy ‘strides’ cyn mynd at y llinell ddechrau dychmygol. Er mod i’n mynd trwy’r rŵtîn, rhaid cyfaddef ei bod hi’n anodd troi’r switch rasio mlaen yn y pen – mae’n teimlo’n reit swreal. Er hynny, anadl ddofn, a ffwrdd a fi…

Dwi’n sylwi’n syth fod y gwynt dipyn cryfach nag o’n i’n disgwyl – mae o yn fy erbyn wrth i mi ddechrau, ond dwi’n cysuro fy hun trwy ddweud bydd o tu ôl i mi ar y diwedd. Fel ym mhob ras, dwi’n dechrau’n rhy gyflym ond yn setlo mewn i rythm bach neis erbyn rhyw hanner milltir. 

Rhyw filltir a hanner mewn, dwi’n dechrau gweld hi’n anodd cadw’r cyflymder yn gyson yn y gwynt, ac yn teimlo’n flinedig yn barod – dim ond chwarter ffordd! Mae 10K wastad yn brifo, a dwi’n sticio iddi. Mae hi’n weddol dawel ar y cwrs sy’n beth da – dim ond ambell redwr arall, cerddwr a chi! 

Wrth i mi nesau at hanner ffordd dwi’n edrych mlaen at gael egwyl o’r gwynt sy’n fy wyneb, gan deimlo mod i wedi gorfod gweithio’n galed. Dwi eisoes hefyd wedi gorfod brwydro’r meddyliau negyddol yn gofyn ‘pam dwi’n gwneud hyn’ a ‘be di’r ots os dwi’n chwythu fyny’, ond mae goresgyn rheiny’n rhyw fath o fuddugoliaeth am wn i – ‘jyst sesiwn ymarfer galed ydy hi, ymlacia’.

Yn bendant mae’r gwynt bach mwy caredig ar y ffordd nôl, ond dwi’n dal i gael yr hen feddyliau tywyll yna, ac yn poeni mod i’n mynd i ddioddef yn y bumed filltir – dwi wastad yn cael honno’n anodd mewn 10K! Fel mae’n digwydd, milltir 5 ydy’r ail gyflymaf, ddim ond eiliad yn arafach na milltir 4 (buddugoliaeth fach arall efallai). 

Mae’r filltir olaf yn galed – er mod i’n rhedeg splits da dwi’n dal i ffeindio fy hun yn holi beth mae o’n golygu os ydw i’n rhedeg amser arwyddocaol? A hyd yn oed os ydw i’n rhedeg amser da, does gen i ddim syniad pwy sy’n rhedeg yn fy erbyn na pha amser maen nhw’n mynd i redeg! 

Wrth basio 6 milltir, dwi’n gweithio’n galed ac yn wahanol i ‘ras go iawn’ does dim llinell derfyn, felly’n gorfod cadw golwg ar y watch i weld 6.20m yn ymddangos. Dwi’n croesi’r marc, ac yn stopio’r watch ar 6.22m i fod yn saff. 

Llongyfarchiadau i Mark ar y fuddugoliaeth!

34:39 – PB answyddogol o 17 eiliad! Er mod i’n fodlon gyda hynny, does dim gorfoledd mawr…mae gen i ddwy filltir o jog adre i geisio dadansoddi hynny a’r profiad cyffredinol.

Beth ydy’r gwerth?

Y cwestiwn cyntaf ydy hyn, beth ydy gwerth PB answyddogol? 

O’i gymharu â phellteroedd eraill mae fy PB 10K yn weddol wan – roedd fy 10K cyflymaf cyn hyn yn ôl Strava yn ystod Hanner Marathon Caerdydd 2018…do’n i ddim yn cyfri hwnnw a fydd yr amser yma ddim ar Power of 10 chwaith. Ro’n i’n gwybod mod i mewn siap da ar gyfer 10K Bae Caerdydd, ac mae’r siom o fethu rasio ar hyn o bryd yn dychwelyd – y teimlad o golli’r cyfle am amser da swyddogol. 

Ond wedyn dwi’n ail-ystyried…os dwi’n gallu rhedeg yr amser yma ar ben fy hun, heb unrhyw un i fy ngwthio, yna meddyliwch beth allwn i wneud mewn ras go iawn. Dwi newydd redeg dros 80 milltir wythnos diwethaf, a dwi wedi gwneud 50 wythnos yma cyn yr ymdrech yma…felly heb gael y taper arferol cyn ras fawr. Mae’r gamp yn dechrau teimlo’n fwy boddhaol wir. 

Felly beth ydy’r canlyniad? Oedd, roedd y profiad yn un gwerth chweil. Fel sesiwn ymarfer, roedd o’n dda – fyswn i byth wedi rhedeg mor galed a hynny mewn sesiwn arferol, yn debyg iawn i pan fyddai’n gwneud Parkrun fel sesiwn. 

Alla’i ddim dweud fy mod i wedi paratoi’n union fel y byddwn i cyn ras arferol, ond y tro nesaf mi wna’i fwy o ymdrech i wneud hynny. 

Y gwir amdani ar hyn o bryd ydy nad oes ganddom ni syniad pryd bydd cyfle i ni rasio eto, ac mae’r rhan fwyaf ohonom yn ei chael hi’n anodd ysgogi’n hunain. Os ydach chi’n teimlo felly, wel yn sicr mae’n werth cofrestru ar gyfer ras rithiol er mwyn cael rhywbeth i anelu ato o leiaf. 

Gyda llaw, dyma’r gân briodol oedd yn sownd yn fy mhen adeg y ryn hir fore Sul! 

Buy Me A Coffee

Virtual Insanity

I was due to run the Cardiff Bay 10k on Sunday (29 March). Mainly as a training race for London Marathon, but being a Welsh Championship race on a fairly fast course, it’s one I was planning to target as an ‘A Race’ as well.  

Unfortunately, like so many other events, the race had to be postponed because of the COVID-19 situation we’re currently all having to deal with. The new date is set for November…but who knows really!  

So what are we to do? How do we motivate the hard training and get to see some kind of result for the work we put in? 

I’ve decided that I’m going to finish my London Marathon training block, and if we’re still allowed to leave the house to exercise by that time, I plan to run a solo marathon at the end of April around the VLM date.  

A few race organisers have started offering virtual racing opportunities where runners can register, run a distance between certain dates (mostly over a particular weekend / week / month) and then log the run with the organisers either on Strava or via e-mail. 

I thought this was a good idea, and was planning to take advantage as a way of adding to the motivation to run my marathon – it’s also an opportunity to support a postponed race which has probably already spent a lot of money on their preparations.  

Last week I noticed that the Cardigan based fitness coach, runner and triathlete, Rhys Harries, was holding a virtual 5K and 10K race over the weekend. Rhys also organises a couple of races in the area and I’ve raced him a few times – good runner. So I decided late in the day to give it a go and registered on Friday evening. 

Race head on

As I’m planning to do my 22 mile long run on Sunday, I decide to do the 10K on Saturday morning. 

I attempted to prepare as I would for a race – I wear my racing flats, racing shorts and socks…but don’t go as far as the club vest! I didn’t have my usual bowl of pasta on Friday evening, and I don’t get up super early for my porridge – so it’s a slice of toast, banana and coffee instead, more like a parkrun morning than a proper race prep. 

For the route, I’ve kept it fairly simple – out and back so it’s easy to measure accurately, a flat course that should be fairly fast, but which should also be fairly free of other people given the current anti-social climate we live in! Starting at 9:45, I hope there won’t be too many people around, and in fact most of the other people I see are also out for a run (that might be one good thing to come out of all this!) 

I do my normal 2 mile warmup and a few strides before going over to the imaginary start line. Even though I’m going through the familiar routine, I have to admit it’s a struggle to get into race mode for a solo run. Anyway, a deep breath and I’m away…

I notice straight away that the wind’s much stronger than I anticipated – it’s a headwind on the way out so I console myself with the fact I should have a tailwind towards the finish. As in almost every race, I go out to hard, but settle into a nice rhythm within about half a mile. 

A mile and a half in and I’m finding it hard to keep a steady tempo with the wind, and I already feel tired – less than a quarter of the distance done! 10K is always going to be painful, and I manage to dig in. It’s quiet enough on the route which is a good thing – just the odd runner, walker and dog! 

As I near halfway I’m looking forward for a break from the headwind, feeling as if I’ve had to work hard up to that point. I’m already having to fight back the negative thoughts as well, in particular ‘what’s the point of this’ and ‘who cares if I blow up’, but I suppose beating those thoughts is some sort of victory –‘it’s just a hard training run, relax’. 

The wind is certainly kinder on the way back, but those dark thoughts are still coming to me and I’m worried I’ll struggle in mile 5, as is often the case when I race a 10K. As it happens, mile 5 is my 2nd fastest, just a second slower than mile 4. 

The last mile is hard – even though I’m running decent splits I’m asking myself what does it mean if I run a strong time? And even if I do run a fast time I’ve got no idea who’s running against me and how fast they’re going to run!  

As my watch bleeps for 6 miles, I’m working hard and differently to a ‘real race’ there’s no finishing line in sight, so I have to keep an eye on the Garmin to see 6.20m appear. I cross the mark, and stop the watch on 6.22m to be on the safe side.  

Congrats to Mark on the win!

34:39 – an unofficial PB by 17 seconds! Even though I’m pleased with that, there’s no jubilation…and I start my 2 mile jog home to figure it all out. 

What value?

The first question that comes to mind is this, what’s the significance of an unofficial PB?  

Compared to my other times, my 10K PB is fairly soft as I’ve not been running fast courses recently. In fact, my fastest 10K before this according to Strava was the first 10K of the 2018 Cardiff Half Marathon…. I don’t count that as a PB, and this run won’t go on my Power of 10 either. I knew I was in decent shape for the Cardiff Bay 10K, and the disappointment of not being able to race at the moment returns – the feeling of a missed opportunity for a really good official PB. 

But then I reconsider…if I can run this time as a solo run, with no one to push me, just think what I could do in real race conditions. I’ve just come off a couple 80+ mile weeks, and have already done over 50 miles this week…so I’ve not had a taper at all for this. I’m also knackered having been getting up at 5:30am to do all my running to avoid people. I start to feel more content with the achievement. 

So what do I feel in the cold light of day? Yes, it was a worthwhile experience. As a training session, it was good – I’d never run that hard in a normal session, very much like when I hit hard Parkrun as a third session of the week. 

I can’t say I applied myself 100% as I would for a normal race, but next time, I’ll make more of an effort to do so. 

The fact is, we’ve currently no idea when we’re going to see any racing again, and most of us are finding it hard to motivate ourselves at the moment. If you’re feeling this way, then I’d certainly consider looking for a virtual race just to give you some focus. 

By the way, for some reason I had this classic tune stuck in my head throughout my Sunday long run… 

Buy Me A Coffee

Vlog: Penwythnos yn cadw pellter

Disclaimer bach ar ddechrau’r cyflwyniad byr yma i’r vlog diweddaraf sef fy mod i wedi ffilmio hwn dros y penwythnos, ac yn amlwg mae bywyd wedi newid tipyn eto ers hynny i bawb.

Mae o’n vlog sy’n perthyn yn agos i’r blog ‘Cracio’r Corona‘ y gwnes i gyhoeddi dros y penwythnos yn awgrymu rhai ffyrdd o addasu ein rhedeg o gwmpas canllawiau’r Llywodraeth o ganlyniad i COVID-19. Mi wnes i ysgrifennu’r darn hwnnw, a ffilmio’r rhan helaeth o’r vlog cyn gweld y lluniau o’r torfeydd yn heidio i’r Wyddfa dros y penwythnos…felly erbyn hyn dwi’n awgrymu cadw’n glir o’r mynyddoedd, oni bai eu bod ar stepen eich drws, yn gyfarwydd i chi ac yn amlwg yn ddistaw o ran pobl!

Fel arall, dwi’n meddwl fod y mwyafrif o’r vlog dal yn berthnasol – ond ymddiheuriadau am safon y sain ar y dechrau yn enwedig…dwi heb gael llawer o lwc gyda gwynt yn ddiweddar!

Cracio’r Corona

Tydi hi’n gyfnod rhyfedd ar hyn o bryd? 

Roedden ni i gyd yn gwybod beth oedd i ddod, ond ers i’r Prif Weinidog gyhoeddi polisi o ymbellhau cymdeithasol (‘social distancing’) ddydd Llun, mae unrhyw ymgynull torfol wedi’i ohirio. 

Mae hynny wrth gwrs yn cynnwys unrhyw rasys rhedeg dros y cwpl o fisoedd nesaf wrth gwrs, gydag Athletau Cymru, ynghyd â’r sefydliadau cyffelyb yn Lloegr, Iwerddon ac Yr Alban, yn cyhoeddi y dylid ymatal rhag unrhyw weithgarwch rhedeg torfol nes diwedd mis Ebrill o leiaf. 

Ond efallai mai’r cyhoeddiad mwyaf arwyddocaol i mi oedd hwnnw  ddydd Mercher gan Paul Sinton-Hewitt, syflaenydd Parkrun, yn dweud na fyddai’r un parkrun yn digwydd unrhyw le yn y byd penwythnos yma a hynny am y tro cyntaf ers 15 blynedd. 

I mi’n bersonol, roedd gweld y cyhoeddiad yn un ysgytwol, a reit emosiynol – dwi’n credu’n gryf mai Parkrun ydy un o’r darblygiadau pwysicaf erioed o safbwynt budd iechyd cenedlaethol – efallai’r pwysicaf ers sefydlu’r Gwasanaeth Iechyd Cenedlaethol.

Mae’n arwyddocaol iawn felly mai y bygythiad mwyaf i iechyd y cyhoedd ers cenhedlaeth a mwy sydd wedi rhoi stop ar y symudiad pwysig hwn.

Ro’n i’n falch i allu gwasgu un parkrun fach olaf i mewn yn Aberystwyth ddydd Sadwrn diwethaf, sef digwydd bod y 400fed yn Aber. Gyda’r tywydd yn edrych yn addawol penwythnos yma ro’n i wedi bwriadu rhedeg eto ac anelu am PB efallai, ond bydd rhaid i hynny aros am ychydig rŵan. 

Mae un peth yn sicr, bydd y parkrun cyntaf ar ôl yr argyfwng yma, pryd bynnag fydd hynny, yn achlysur cofiadwy ac arwyddocaol iawn. 

Ysgogiad

Dim rasys, dim parkrun, a rhybuddion i osgoi cyswllt gyda phobl eraill am gyfnod amhenodol. 

Mae’r diffyg ysgogiad nes i sôn amdano yn y blog diwethaf ar ôl gohirio Marathon Llundain yn teimlo ddeng gwaith gwaeth bellach i lawer ohonom. Oes, mae dal modd i ni redeg yn yr awyr agored diolch byth, ond dwi wastad wedi awchu am y gystadleuaeth ac i weld canlyniad yr hyfforddi caled, a does dim argoel y gwelwn ni hynny am beth amser. 

Ond, fe ddaw’r rasys eto rhywdro a dylen ni gyd gofio hynny ac anelu i fod yn y siap gorau posib pan ddaw’r dydd. Yn y cyfamser, mae’n bwysig edrych ar yr ochr orau o bethau a manteisio ar y cyfle i drio pethau gwahanol gyda’n rhedeg. Ond sut mae gwneud hynny’n ddiogel ar hyn o bryd gan osgoi cysylltu â phobl eraill? Ac os ydach chi’n gofyn ‘beth ydy’r pwynt’ yna oes ffyrdd amgen o ysgogi eich hunain?

Dyma rai awgrymiadau o ran rhedeg yn ddiogel:

Rhedeg yn gynnar – Un peth o’n plaid ni ydy fod y gwanwyn yn cyrraedd a’r dydd yn ymestyn. Dwi’n gwneud tua hanner fy ryns wythnosol, y rhai ‘hawdd’ fel arfer, ben bore er mwyn ffitio rownd bywyd teulu a gwaith, ond dwi’n cydnabod ei bod hi’n anodd codi am 6am pan ei bod hi’n dywyll a diflas tu allan. Erbyn hyn mae hi’n goleuo erbyn chwech felly mae’n llawer haws – dyma amser gorau’r dydd, pan does fawr o neb arall o gwmpas felly mae cadw’n glir o bobl yn hawdd.

Anelu am y gwyllt – Os ydach chi’n byw mewn tref yn arbennig, beth am anelu am rŵts sydd i ffwrdd o’r tarmac. Chwiliwch am lwybrau cerdded diarffordd ar y trêls a mynyddoedd – maen nhw’n chenj o’r lôn, ac mae’r amrywiaeth yn well i’r coesau ac i’r galon. 

Rhedwch yn y tŷ – dwi ddim yn or-hoff ohonyn nhw, ond wedi bod yn ystyried buddsoddi mewn treadmill ers peth amser. Maen nhw’n handi, ac os oes ganddoch chi un, pam lai na manteisio a gwrando ar bodlediad neu albwm tra rydach chi wrthi.

Her deuluol – Os ydach chi a’r teulu’n hunan-ynysu, yna beth am osod ambell her fach a’i gwneud hi’n gystadleuaeth? Rydan ni wedi gosod her 1k y dydd i bawb yn tŷ ni gan gyfyngu’r pellter i’r ardd a’r stryd tu allan, gan gadw tabl dyddiol o amseroedd pawb. Mae’n ffordd o sicrhau ymarfer corff i’r plant a’u cadw’n (gymharol) dawel am ychydig. 

Os ydach chi dal i stryglo am ysgogiad, wel beth am osod ambell her bersonol neu gyda ffrindiau.

Ras rithwir – gwell osgoi rhedeg gyda phobl eraill gymaint a phosib, ond gallwn ni fanteisio ar y decholeg wych sydd gyda ni i greu rasys rhithiol. Beth am greu segment Strava 5k penodol a herio criw o gyd-redwyr i ras ar y cwrs yn ystod wythnos benodol? (Tip – gwnewch yn siŵr fod y gwynt tu ôl i chi ar y diwrnod rydach chi’n dewis rhedeg 😉)

Her bersonol – beth am osod her fach i redeg yn rhywle gwahanol, neu redeg am bellter penodol ar hyn a hyn o ddyddiau’n olynol. Efallai gallwch chi dargedu cyrraedd deg uchaf rhyw segment Strava penodol, neu os ydach chi’n byw’n agos i’r mynyddoedd beth am gyrraedd ambell gopa newydd.

Rhedeg eich ras – os ydach chi, fel fi, wedi bod yn hyfforddi at ras benodol sydd wedi’i gohirio, wel beth am redeg y ras beth bynnag. Na, dwi ddim yn sôn am fynd i Lundain i redeg cwrs y marathon – fyswn i’n eich annog i beidio gwneud hynny! Yn hytrach, beth am redeg marathon yn lleol i chi o gwmpas y dyddiad dan sylw? Marathon arall sydd wedi’i gohirio ydy’r ‘Great Welsh Marathon’ yn Llanelli, ac ro’n i’n eu gweld nhw’n cynnig cyfle i bobl redeg eu marathon personol a wedyn llwytho’r data i’w system er mwyn derbyn medal a chrys T. Fyswn i ddim yn synnu gweld mwy o rasys yn gwneud hyn, ac mae o’n gyfle i gefnogi rhai o’r rasys sydd wedi gorfod gohirio.  

Os oes ganddoch chi unrhyw syniadau  eraill yna nodwch nhw yn y sylwadau isod plîs – rydan ni gyd angen cefnogi’n gilydd dros y cyfnod yma a sicrhau fod modd i ni dal fwynhau ein rhedeg.

Buy Me A Coffee

Dim marathon, dim mojo

Wel, dwi’n disgwyl y newyddion ers cwpl o wythnosau, ac er gwaethaf ambell lygedyn o obaith, o’r diwedd ddydd Gwener daeth cadarnhad fod Marathon Llundain eleni wedi’i ohirio oherwydd y sefyllfa enbyd gyda’r coronavirus. 

Doedd o ddim yn syndod ac er nad ydw i’n gwybod digon am y peth mewn gwirionedd (oes unrhyw un?) dwi ddim yn credu fod unrhyw ddewis gan y trefnwyr. 

Dwi’n siŵr nad oedd o’n benderfyniad hawdd i’r trefnwyr o gwbl, ac mae angen eu canmol am wneud y cyhoeddiad ddigon ymlaen llaw i roi cyfle i ni oedd yn rhedeg a chefnogi allu newid ein trefniadau…yn wahanol i rai trefnwyr campau eraill wna’i ddim enwi! 

Yr hyn ddyliwn i deipio yma rŵan ydy nad ydy o’n ddiwedd y byd, mae ‘na rai pethau sy’n llawer pwysicach na chwaraeon, ac mae mwy i redeg na rasio a chymryd rhan mewn digwyddiadau mawr fel hyn. Mae hynny i gyd wrth gwrs yn wir…ond y gwir ydy mod i dal yn siomedig iawn, ac yn gwybod fod llawer iawn o bobl yn teimlo’r un peth. 

Chwalu’r freuddwyd

Tydi hyfforddi o ddifrif ar gyfer marathon ddim yn hawdd – mae o’n gam mawr i fyny o’ch 10K neu hanner marathon ac yn golygu gwaith caled, aberth a chryn dipyn o boen dros gyfnod sylweddol o amser. Mae rhan fwyaf ohonom ni oedd i fod i redeg yn Llundain wedi bpd yn dilyn cynllun hyfforddi ers y dechrau’r flwyddyn, a gyda chwech wythnos i fynd yn dod at dair neu bedair wythnos allweddol cyn dechrau’r taper cyn y ras. 

Yn bersonol, dwi’n paratoi ar gyfer Marathon Llundain eleni ers tua ugain blynedd!

Wrth wylio’r ras rhyw fore Sul ar ôl dathlu fy mhen-blwydd tua 2000 neu 2001, am rhyw reswm nes i ddeud wrth fy hun y byswn i’n rhedeg Marathon Llundain i ddathlu fy mhen-blwyddyn ddeugain oed. Dwn i ddim pam, achos do’n i ddim yn rhedwr bryd hynny, a dwi ddim yn un i ddathlu pen-blwyddi! Dwi’m yn siwr pam ‘40’ chwaith – am wn i, ro’n i’n tybio byswn i wedi rhoi’r gorau i chwarae ffwtbol erbyn hynny ac yn barod am her wahanol.  Ond roeddwn i’n breuddwydio am redeg yn y ras eiconig rhyw ddydd, a’r achlysur yn teimlo’n briodol…a digon pell yn y dyfodol

A wedyn unwaith ro’n i’n rhedeg o ddifrif, nes i weithio’n galed er mwyn rhedeg yr amser oedd angen mewn hanner marathon i gael lle Pencampwriaeth yn Llundain eleni. Ac os nad oedd hynny’n ddigon cyffrous, roedd rhai o fy arwyr mawr yn y byd rhedeg yn mynd i fod ar y llinell hefyd – yn benodol Eliud Kipchoge, a’r Cymro, Dewi Griffiths – perffaith. 

Wrth gwrs, do’n i ddim yn mynd i gymryd unrhyw beth yn ganiataol nes mod i’n sefyll yna ar y llinell ar 26 Ebrill. Dwi’n ymwybodol iawn fod salwch neu anaf yn aml yn chwalu cynlluniau rhywun wrth hyfforddi ar gyfer marathon. Ond do’n i, na neb arall, yn disgwyl yr hyn sydd wedi digwydd – mae’n sefyllfa hollol ddi-gynsail. 

Ond fel’na ma hi, a does dim oll allwn ni wneud am y sefyllfa heblaw gobeithio am y gorau, a bod pethau ddim yn mynd i fod mor ddrwg a’r hyn mae pawb yn ofni. 

Be di’r pwynt?

I redwyr, rydan ni’n ffodus fod dal modd i ni hyfforddi. Ond er ein bod ni’n hoffi brolio mai’r ‘broses sy’n bwysig, nid y canlyniad’…mewn gwirionedd, ma’r rhan fwyaf ohonom ni’n hyfforddi’n galed er mwyn rasio ac angen yr abwyd, y targed o ras fawr, er mwyn ein hysgogi i roi 100%. 

Dwi’n mwynhau fy ryn hir wythnosol fel rheol, ond rhaid i mi gyfaddef fod y ryn hir 21 milltir fore Sul yma’n anodd. Ro’n i wedi cael hen ddigon erbyn tua 8 milltir, ac yn ffeindio fy hun yn gofyn ‘beth ydy’r pwynt’, yn enwedig ar ôl y cadarnhad fod fy mhrif ras cyn Llundain, sef 10K Bae Caerdydd, hefyd wedi’i gohirio. 

Ond y peth da am redeg, ac am y ryn hir yn enwedig, ydy ei fod o’n gyfle da i glirio pen a bron yn ddi-ffael, dwi wastad yn teimlo’n well yn feddyliol, ac yn fwy positif ar ôl rhedeg. Roedd yr un peth yn wir ddydd Sul, ac erbyn cyrraedd adre ro’n i wedi gallu ystyried sawl peth, ac yn dechrau ffurfio cynllun. 

Dyma rai meddyliau:

  1. Mae pawb yn yr un twll – be di’r pwynt teimlo’n ddig mewn sefyllfa mor unigryw sy’n effeithio ar bob un ohonom ni? Mae ‘na 42,000 o bobl, a llawer mwy mae’n siŵr, sy’n siomedig am ohirio Marathon Llundain eleni. 
  2. Does dim y fath beth a ‘gwastraff’ wrth hyfforddi – mae rhywun yn gallu teimlo fel petai 10 wythnos neu fwy o hyfforddi marathon heb ras ar y diwedd yn wastraff. I’r gwrthwyneb – mae’r bloc hyfforddi’n brofiad gwerth chweil, a daw’r milltiroedd yn y coesau’n handi yn y dyfodol. 
  3. Cyfle unigryw – fyddai ddim yn rhedeg marathon Llundain i ddathlu fy mhen-blwydd, ond, fis Hydref fydd y tro cyntaf erioed i’r ras gael ei chynnal yn yr hydref. Mae’n gyfle i fod yn ran o hanes felly! (Cofiwch chi, dwi’n anhapus iawn eu bod nhw’n cynnal y ras ar yr un diwrnod a Hanner Marathon Caerdydd!)
  4. Heneiddio – erbyn i’r argyfwng ma basio, mae’n weddol sicr y bydda i mewn categori oedran hŷn…sy’n dod â chyfleoedd newydd cyffrous!

Y cynllun rŵan

Y gwir amdani ydy nad ydan ni’n gwybod beth fydd yn digwydd dros y cyfnod nesaf. Does wybod pryd fydd cyfleoedd i rasio dros yr wythnosau a misoedd nesaf, felly mae’n anodd iawn cynllunio ar hyn o bryd. Dyma fydda i’n gwneud felly:

  1. Gorffen y bloc – dwi 10 wythnos mewn i floc hyfforddi 16 wythnos ar gyfer y marathon. Dwi am orffen y bloc, ac os fydd cyfle i redeg marathon arall, neu unrhyw ras hirach na ½ Marathon, ddiwedd Ebrill fyddai’n trio manteisio ar hynny. 
  2. Rasio’n lleol – dwi’n hoffi cefnogi rasys bach lleol, ond rasys mwy, a phencampwriaethau Cymru’n arbennig, oedd y prif ffocws i fod eleni. Mae hynny wedi newid rhywfaint bellach, ac os fydd unrhyw gyfleoedd i rasio’n lleol yna dwi am fanteisio arnyn nhw. 
  3. Amrywio – ro’n i’n ystyried gwneud triathlon neu ddau ar ôl y marathon, ac efallai bod hwn yn gyfle i bwmpio teiars y beic a mynd allan ar y lôn. Heb y pwysau o baratoi ar gyfer ras benodol, gall hefyd fod yn gyfle i wneud bach o redeg mynydd neu trêl am chenj hefyd.
  4. Shifftio’r ffocws – yn draddodiadol dwi wedi canolbwyntio fy egni ar baratoi ar gyfer prif rasys, yr ‘A races’, yn y gwanwyn a’r hydref a heb rasio o ddifrif dros yr haf a’r Gaeaf. Gan obeithio bydd COVID-19 yn cilio erbyn hynny, dwi am drio targedu cwpl o rasys mawr dros yr haf. 

Y fantais fawr o newid dyddiad Marathon Llundain ydy bod cyfle rŵan i fanteisio ar dywydd brafiach, ac oriau dydd hirach, yr haf ar gyfer y bloc hyfforddi a bydd y siom o ohirio fis Ebrill yn ysgogiad pellach i wneud sioe dda ohoni fis Hydref.

O ia, ac un peth sydd bob amser yn codi calon ydy ychydig eiriau gan Eliud…

Adolygiad: Gels egni – cyflwyniad

Wrth i mi baratoi at gamu fyny i bellter y marathon eleni, un peth sydd wedi bod ar fy meddwl cryn dipyn ydy tanwydd.

Na, did pris diesel ar gyfer teithio i Lundain fis Ebrill (fyddai’n mynd ar y trên beth bynnag) ond yn hytrach yr angen i roi hwb i’r egni trwy fwyta ac yfed yn ystod y ras. 

Hanner marathon ydy’r pellaf dwi wedi rasio hyd yn hyn, ac oni bai ei bod hi’n ddiwrnod arbennig o boeth, dwi ddim hyd yn oed yn yfed unrhyw ddŵr mewn ras, heb sôn am fwyta. Dwi wedi bod yn gwneud ryns hir hyfforddi hyd at 16 milltir heb fwyd na diod hefyd, ac yn cael get awê gyda hynny. 

Dwi’n weddol ffyddiog y gallen i redeg pellter marathon heb gymryd unrhyw fwyd na diod, ond hefyd yn ymwybodol fod gwneud hynny’n risg mawr. Felly dwi angen dysgu mwy am fwydo wrth redeg marathon, ac arbrofi. 

Rheolau aur

Mae ‘na ‘reol 90 munud’ sy’n cael ei ddilyn gan y mwyafrif o athletwyr endurance – os ydach chi’n ymarfer am hyd at 90 munud, yna ddylai fod dim angen unrhyw danwydd ychwanegol arnoch chi na’r hyn sydd wedi’i storio yn y corff, ond mae angen rhoi ystyriaeth i unrhyw beth hirach na hynny. 

Mae’r rhan fwyaf o egni a ddefnyddir gan y corff yn dod o glycogen sy’n cael ei storio yn y cyhyrau hyd at 90 munud o ymarfer corff. Unwaith fyddwch chi dros 90 munud , yna mae’r egni sydd wedi’i storio’n lleihau a rhyw ben byddwch chi’n rhedeg allan o stêm.

Gan mod i’n rhedeg pellter hanner marathon mewn llai na 90 munud, mae’n gwneud sens nad oes angen unrhyw danwydd ar fy nghorff felly. Ond mae marathon yn ddwbl y pellter wrth gwrs, felly mae’n debygol iawn y bydda i angen rhywbeth rhag ‘boncio’, neu ‘hitio’r wal’.

Faint o danwydd sydd angen ar y corff felly? 

Mae pawb yn wahanol wrth gwrs, ond mae rheol gyffredinol sef fod angen 15 gram o garbohydrad ar gyfer 15 munud o redeg, felly mae angen anelu at 60 gram mewn awr yn ôl yr arbenigwyr. 

Ond beth mae hynny’n golygu yn nhermau bwyd go iawn? Wel, i roi syniad i chi, yn ôl canllaw Diabetes UKmae un banana mawr yn tua 28g o carbs, sy’n golygu y byddai angen bwyta mwy na 2 fanana bob awr – tua 5 neu 6 banana ar gyfer yr amser dwi’n gobeithio rhedeg! Dwi’n hoffi bananas, ond dwi ddim yn mynd i allu bwyta 6 mewn llai na thair awr, yn enwedig wrth redeg yn weddol gyflym! 

Gels

Y dull modern mwyaf poblogaidd o roi tanwydd i’r corff wrth redeg a seiclo ydy trwy gels egni sy’n cywasgu’r egni sydd angen gan hefyd ychwanegu rhai pethau eraill sy’n ddefnyddiol i roi hwb i chi wrth roi straen ar y corff. Mae hyn yn aml yn cynnwys sodiwm, potasiwm, magnesiwm a chaffîn, sydd wastad yn rhoi hwb i mi yn sicr! 

Dwi erioed wedi defnyddio gels wrth gwrs, felly mae’n anodd gwybod lle i ddechrau. 

Gyda cymaint o gynnyrch ar y farchnad hefyd, un nod wrth ymweld â’r National Running Show ym mis Ionawroedd i drio ambell gel gwahanol a dysgu mwy amdanyn nhw. 

Un cyfle arall o ymweld â’r sioe oedd i wneud cysylltiadau, ac mae ambell gwmni wedi bod yn ddigon caredig i yrru sampyls i mi drio, ac adolygu ar y blog. Dros y mis a mwy diwethaf dwi wedi bod yn arbrofi gyda rhai o’r rhain, ac fe fydda i’n cyhoeddi ambell adolygiad byr amdanyn nhw dros yr wythnos neu ddwy nesaf.

Mae tri chwmni’n benodol dwi wedi bod yn eu profi, sef:

  1. Torq gel – sef efallai’r cwmni mwyaf adnabyddus o’r tri o ran eu gels
  2. Manuka Sport – cwmni gweddol ifanc sydd, fel mae’r enwi’r awgrymu, yn defnyddio mêl manuka fel canolbwynt i’w cynnyrch
  3. Clif – enwocach am eu bariau ceirch, ond sydd hefyd â rênj o gels yn ogystal â ‘bloks’ egni. 

O’r hyn dwi wedi clywed, mae egwyddorion y tri chwmni’n rai da, a dwi wedi bod yn edrych ymlaen at drio eu cynnyrch. 

Gyda lwc fe fydda i’n gallu setlo ar yr hyn sy’n mynd i weithio orau i mi yn Llundain, gan hefyd fod o gymorth i rai ohonoch chi sydd hefyd mewn sefyllfa debyg yn y dyfodol. Cadwch olwg am yr adolygiadau…

Pencampwriaeth TG Rhyng Sirol @ Loughborough – Blog a Vlog

Dwi’n gredwr cryf mewn profi’ch hun, ac yn enwedig mewn rhoi eich hun allan o’r comfort zone bob hyn a hyn. 

Roedd rhedeg ym Mhencampwriaeth Traws Gwlad Rhyng Sirol Prydain yn Loughborough ddydd Sadwrn yn sicr yn gyfle i mi wneud y ddau beth yma, ac yn agoriad llygad a hanner. 

Dwi’n weddol newydd i’r byd rasio Traws Gwlad ac wedi trafod y gamp mewn blog blaenorol, gan hefyd sôn am ba mor gystadleuol ydy’r rasys. Wedi dweud hynny, dyma’r bedwaredd ras TG i mi gystadlu ynddi dros y pum mis diwethaf (dim ond un ro’n i wedi gwneud cyn hynny!) ac ro’n i wedi perfformio’n weddol dda ym mhob un. 

Ro’n i’n gwybod bod yr Inter Counties ar lefel hollol wahanol i unrhyw beth ro’n i wedi gwneud o’r blaen, gyda llu o redwyr elite Prydain ar y llinell ddechrau heb sôn am ddegau o’r rhedwyr sub-elite gorau ar y sîn.  

Gan ei bod hi’n daith dair awr a hanner o Aberystwyth i Loughborough, nes i benderfynu torri’r siwrnai trwy deithio i Telfod nos Wener, gan anelu am safle’r rasys yn Prestwold Hall fore Sadwrn. 

Roedd cyrraedd y safle fel cyrraedd maes yr Eisteddfod Genedlaethol, gyda channoedd o geir yn llifo i mewn i’r maes parcio. Fel sy’n gyfarwydd mewn rasys Traws Gwlad, mae pob sir gyda’u pabell neu faner sy’n dynodi’r bês ar gyfer y rhedwyr. Dwi’n ffeindio safle tîm Gorllewin Cymru’n syth, ac ar ôl cael gair gyda rheolwr y tîm, Rob Campion, dwi’n mynd i grwydro a gwylio rhywfaint o’r rasio. 

Mae un peth sy’n amlwg yn syth – mwd! 

Mae ardal y stondinau bwyd a nwyddau rhedeg ar goncrid, ond rhwng fano ac ardal dechrau a gorffen y rasio mae pwll mawr gludiog o fwd ac wrth i mi wylio diwedd ras y menywod yn gorffen mae’n amlwg fod y cwrs yn drwm. 

Charlotte Dannatt sy’n ennill, gyda Jessica Gibbon a Phillipa Williams yn ail a thrydydd. Da hefyd oedd gweld y ferch o Aber yn wreiddiol sy’n hyfforddi gyda’r un grŵp â mi’n achlysurol, Megan Carter-Davies, yn dod mewn yn ddeunawfed ar ran Gorllewin Cymru – y Gymraes gyntaf.

Mewn cwmni da

Yn ôl yr arfer, ras y dynion ydy ras olaf y dydd, a’r neges sy’n cyrraedd HQ Gorllewin Cymru ydy ei bod hi’n well clymu’r esgidiau spikes y dynn, ac eu tapio. Wrth wylio’r merched, a ras y bechgyn dan 15 dwi’n gweld nifer o redwyr yn cario eu hesgidiau sy’n amlwg wedi eu sugno’n rhydd o’u traed gan y mwd. 

14:40 – ac ar ôl llun gyda’r 8 rhedwr arall sy’n cynrhychioli Gorllewin Cymru, mae’r ‘pens’ yn agor ar y llinell ddechrau. 

Tîm dynion Gorllewin Cymru

Dwi’n sefyll rhwng dau redwr dwi’n adnabod yn dda, ac wedi rasio’n eu herbyn droeon – John Collier o Harriers Penfro a Mark Horsman o Glwb Roadents Pontypridd, ond o Glwb Rhedeg Aberteifi gynt. Mae wastad yn bleser cynrhychioli’r rhanbarth, ac mae gallu gweithio fel rhan o dîm gyda bois fel hyn, rhedwyr o safon uchel, yn rhoi balchder mawr i mi. 

Mae 9 yn y tîm, gyda’r 6 cyntaf i sgorio felly’r nod ydy gorffen mor uchel â phosib a sgorio i’r tîm.

Wrth sefyll yna, mae mawredd yr her yn fy nharo i. Ar flaen y pen nesaf ond dau i ni mae Mahamed Mahamed yn rhedeg dros Hampshire – un o redwyr pellter gorau Prydain ar hyn o bryd sydd wedi rhedeg 10,000m ar y trac mewn 29:01. 

Yna, fan draw, mae un o redwyr ultra gorau’r byd – Tom Evans – boi ddaeth yn drydydd yn Marathon Des Sables, cyn ennill ras y CCC  yn yr Ultra Trail du Mont Blanc (UTMB). O, ac yna yn y pellter, yn arwain tîm De Cymru mae Pencampwr TG Cymru, James Hunt o Glwb Athletau Caerdydd – enillydd y Trafford 10k wythnos diwethaf mewn 29:44! 

Dyma’r wynebau sy’n neidio allan ymysg y cannoedd o redwyr, ond mae’n amlwg o edrych o gwmpas nad oes unrhyw redwyr gwan yma – mae PAWB yn edrych fel athlewtwr o ddifrif. 

Mwd, mwd a mwy o fwd

Yna, mae’r tâp yn cael ei ollwng, y gwn yn tanio a’r 300 o redwyr yn hedfan o’r pens am y cae llydan cyn dechrau nadreddu ar hyd y cwrs. Mae’n wallgof, gyda phawb yn gwthio a brwydro am eu lle dros yr hanner milltir cyntaf – mae gen i fwd dros fy ngwyneb ymhen 200 medr, a dwi’n methu gweld trwy un llygad am sbel.

Mae’r dechrau’n gyflym, ond yn fuan iawn mae pethau’n arafu wrth i ni ddechrau cyrraedd y pyllau enfawr o fwd gludiog sydd bron yn amhosib i redwg trwyddyn nhw. Mae’r cwrs yn un lap fach ac yna dau fawr, a’r si o ras y merched (sy’n rhedeg yr un pellter a’r dynion gyda llaw – rhywbeth i’w groesawu) ydy fod y cwrs yn hir – 7 milltir yn hytrach na’r 10k (6.2m) sydd wedi’i hysbysebu. Grêt!!

Dwi’n sylweddoli’n fuan fy mod i wedi dechrau’n rhy gyflym, ac yn trio setlo mewn i rythm, ond mae’r mwd yn gwneud hynny’n amhosib. Bob tro dwi’n cael cyfle i redeg ar ddarnau gwyrdd, dwi’n pasio pobl…ond unwaith rydan ni’n cyrraedd y tir brown, trwm, dwi’n mynd am yn ôl a’r rhedwyr TG profiadol yn eu hanterth. 

Mae’n amlwg ei bod hi’n mynd i fod yn slog. Ar un pryd, dwi’n teimlo mod i wedi chwythu ac yn edrych ar fy Garmin i weld faint o bellter dwi wedi rhedeg – dim ond 2.8 milltir – shit!! 

Bois Ceredigion a Phenfro – John Collier ar y chwith a Mark Horsman ar y dde, dau redwr o safon uchel.

Rhywsut dwi’n llusgo fy hun rownd y cwrs, ond yn colli dipyn mwy o safleoedd nag ydw i’n eu hennill! Er hynny, dwi’n llwyddo i roi sprint fach ar y diwedd a phasio un rhedwr i orffen yn safle rhif 194 – ‘schooled’ ydy’r term dwi’n meddwl – gwers redeg! 

Mahamed Mahamed sy’n ennill mewn 37:21, gydag Adam Hickey 15 eiliad nôl a’r rhedwr ultra Tom Evans yn drydydd. Mae’r Cymro James Hunt yn bedwerydd mewn 38:15, a phencampwr Lloegr, Callum Johnson yn bumed. 

Dwi’n weddol sicr mai dyma’r ras anoddaf dwi wedi cystadlu ynddi, ond dwi’n ffyddiog ei fod yn brofiad gwerthfawr. Dwi’n ail sgoriwr i’r tîm, sydd ddim yn drwg am wn i, yn enwedig o ystyried ein bod ni’n ail agos Dde Cymru ymysg y rhanbarthau Cymreig…ah, petai rhedwr TG gorau Cymru ddim yn eu tîm nhw eh!

Dyna ni am y tymor traws glad i mi eleni – rhowch lôn ac ambell drêl i mi am y chwe mis nesaf plîs!! 

Diolch arbennig i reolwr tîm Gorllewin Cymru , Rob Campion, am ei waith caled yn trefnu’r holl dimau.

Canlyniadau llawn Pencampwriaeth TG Rhyng Sirol Prydain.

Fideos o’r holl rasys ar YouTube.

Adolygiad: Shorts ysgafn On Running

Un fantais fawr rhedeg dros lawer o chwaraeon arall ydy nad oes angen fawr ddim offer arnoch chi i ddechrau arni. 

Mae pâr o esgidiau call yn help, yn enwedig wrth i chi gynyddu’r milltiroedd, ond i bob pwrpas y cyfan sydd angen arnoch chi ydy’ch dwy goes. 

Dwi’n eithaf low maintenance pan ddaw at kit hefyd – ‘less is more’ ydy’r polisi arferol, a dwi’m yn credu mewn cymhlethu pethau. 

Wedi dweud hynny, wrth i chi ddechrau cymryd y gamp yn fwy fwy o ddifrif, a cheisio dygymod gydag amgylchiadau mwy heriol, mae rhywun yn sylweddoli ei bod yn werth buddsoddi mewn ambell ddarn o offer o safon. 

Dwi wedi trafod tipyn ar esgidiau ar y blog yn barod…yn enwedig rhai dadleuol un gwneuthurwr arbennig…ac yn siŵr o wneud eto, ond dwi am drafod shorts yn y darn blog penodol yma. Ar ôl esgidiau, fyswn i’n dadlau mai shorts ydy’r ail ddarn o kit pwysicaf i redwr.

Blaen y shorts – sylwer ar y lastig rownd y canol

Wrth baratoi ar gyfer fy marathon cyntaf, mae shorts wedi bod yn chwarae ar fy meddwl. Y peth pwysicaf gyda shorts ydy eu bod nhw’n gyfforddus, ac o safbwynt rasio, yn ysgafn. Hyd yma dwi wedi yn ddigon bodlon gyda’r pâr (rhad iawn!) o shorts rasio sydd gen i, ond mae un problem…does dim pocedi arnyn nhw. 

Bydd darllenwyr y blog yn gwybod fy mod i wedi bod yn arbrofi gyda gwahanol danwydd ar gyfer taclo pellter y marathon – gels yn bennaf (adolygiad i ddilyn fuan). Ond wrth gwrs mae angen rhywle i gario’r gels yma yn ystod y ras. Mae rhai’n dewis defnyddio belt rasio ar gyfer cario rhain, ond dwi’n gweld rheiny braidd yn lletchwith ac anghyfforddus. 

Cefn y shorts, gyda’r boced ar y top (nid fy mhen ôl i ydy hwn gyda llaw!)

Yn ddiweddar dwi wedi dechrau magu perthynas gyda chwmni On Running, a chwarae teg iddyn nhw maent wedi bod yn ddigon caredig i gynnig anfon ychydig o kit i mi dreialu. Wrth drafod y cwestiwn o shorts gyda nhw, roedden nhw’n credu fod ganddynt ateb a dyma dderbyn pâr o’u shorts ‘lightweight’ yn y post. 

Wedi defnyddio rhain ar gyfer cwpl o sesiynnau a ryns hir, nes i benderfynu creu’r adolygiad fideo isod i ddangos rhai o’r nodweddion, ond dyma rai o’r prif bethau dwi’n hoffi am y shorts. 

Ysgafnder – maen nhw’n dweud eu bod nhw’n ysgafn, a digon gwir y gair. Y defnydd polyamide / elastane sy’n gyfrifol am hynny, ac er bod eu shorts ‘rasio’ swyddogol ychydig yn ysgafnach yn ôl eu spec, fyswn i’n rhyfeddu os oes llawer ynddi. 

Lastig ffantastig – mae pob pâr arall o shorts sydd gen i â drawstring rownd y canol felly ro’n i’n poeni braidd o weld mai dim ond lastig sydd ar rhain, ond mae o’n gwneud y job yn grêt ac yn teimlo’n gyfforddus iawn. 

Y boced – mae’r boced ar gefn y shorts ac yn ran o’r lastig felly’n tynhau’n saff rownd eich canol wrth eu gwisgo. Ro’n i’n poeni mymryn wrth weld nad oedd zip na velcro i gau’r boced ond mae’r lip fach ar y top yn cadw’r eitemau’n saff. Dwi’n tybio y byddai rhywbeth trymach yn bownsio ychydig yn y boced, sy’n anochel, ond prin mae gels yn symud o gwbl a gallwch fwy neu lai anghofio eu bod nhw yno. 

Leining – dwnim os mai dyma ydy’r term technegol, ond mae’r leining trôns tu mewn yn nodwedd angenrheidiol i mi. Eto dwi’n rhyfeddu at ysgafder y shorts o ystyried fod leining da hefyd. 

Manylion bach – un peth yn arbennig sydd wedi creu argraff arna’i gyda kit On yn gyffrednol ydy’r manylion bach. Un peth penodol gyda’r shorts, a’r top rhedeg dwi wedi bod yn treialu ydy’r nodweddion bach sy’n adlewyrchu golau. Maen nhw’n gynnil iawn, ond yn gallu gwneud tipyn o wahaniaeth o ran diogelwch yn y tywyllwch (mwy yn y fideo). 

Dwi heb rasio yn y shorts yma eto, ond wedi eu defnyddio ar gyfer cwpl o sesiynau trac cyflym ac ar gyfer ryns hir. Rhaid dweud fy mod i’n hapus iawn efo nhw hyd yma, ac ar hyn o bryd mae’n debygol mai rhain fyddai’n defnyddio ar gyfer Llundain. 

Mwy yn y fideo, ac mae mwy o wybodaeth am dechnegol ar wefan On Running

Ffilm rhedeg: ‘Paul Tierney: Running The Wainwrights’

Llun: Joe Mann

Fel dwi wedi crybwyll sawl gwaith ar y blog yma, dwi ddim yn rhedwr mynydd! 

Er hynny, dwi wedi cael tipyn o flas ar ddysgu mwy am y gamp yn ddiweddar trwy ddarllen llyfrau, gwrando ar bodlediadau a gwylio ffilmiau dogfen amrywiol. 

Yn gynharach yr wythnos hon roedd premiere o’r ffilm ‘Paul Tierney: Running The Wainwrights’ ar sianel YouTube inov-8, a dwi’n argymell yn fawr buddsoddi awr  o’ch amser yn gwylio hon. 

Paul Tierney (yn y crys glas) yn ystod yr her (Llun: Andy Jackson)

Dwi wedi rhoi sylw i’r Bob Graham Round a’r Paddy Buckley Round  mewn blogs diweddar – dwy her 24 awr enwog yn y byd rhedeg mynydd. Y drydedd ‘rownd’ fawr o’r fath ym Mhrydain ydy’r Ramsey Round yn Yr Alban

Mae rhyw ramant arbennig i heriau undydd fel rhain- mae’n cymryd brîd arbennig iawn o athletwr i’w taclo. Mae her sawl diwrnod yn y mynyddoedd yn galw am frîd gwahanol iawn eto, ac mae’r Gwyddel Paul Tierney yn un o’r brîd yma. 

Llun: inov-8

Beth ydy’r Wainwrights? 214 o gopaon yn Ardal y Llynnoedd, Lloegr ydyn nhw a gafodd eu cynnwys a disgrifio mewn cyfres o gyfrolau gan A. Wainwright. Dyma restr ohonyn nhw i gyd.  

Ers 1985, mae ambell redwr dewr wedi ymgymryd â’r her o geisio cyrraedd brig pob copa mewn un tro, gan ddechrau a gorffen yn y Moot Hall yn Keswick – sef man cychwyn a gorffen y Bob Graham Round. 

Mae’r rŵt yn tua 320 o filltiroedd, ac yn cynnwys cyfanswm dringo sy’n cyfateb i ddringo Everest bedair gwaith! 

Alan Heaton oedd y cyntaf i wneud hynny’n swyddogol ym 1985 mewn 9 diwrnod a 16 awr. Y flwyddyn ganlynol gosodwyd record newydd gan yr anfarwol Joss Naylor, efallai’r rhedwr mynydd enocaf oll, gan gwblhau’r daith mewn 7 diwrnod. 

Roedd yn 28 mlynedd cyn i unrhyw un dorri record Naylor – Steve Birkinshaw wnaeth hynny yn 2014, gan gwblhau’r rownd mewn 6 diwrnod a 13 awr. Ers hynny, does neb wedi torri’r record ond fe benderfynodd y rhedwr yltra, Tierney, i fynd amdani ym mis Mehefin 2019. Dwi ddim am sbwylio’r ffilm i chi trwy ddweud mwy! 

Yr hyn sy’n fy rhyfeddu am redwyr sy’n ymgymryd a heriau ‘aml-ddiwrnod’ fel hyn ydy’r penderfynoldeb a dyfalbarhad. Dwi’n rhedeg mwy neu lai bob dydd, a dwi’n gwybod pa mor anodd ydy hi i godi er mwyn rhedeg 5 milltir hawdd ar rai boreau. Mae’r gallu i orfodi eich hun i godi o’r gwely (neu le bynnag fyddwch chi wedi llwyddo i gysgu!), ar ôl ychydig iawn o gwsg, er mwyn rhedeg tua 50 milltir hynod o heriol yn rhyfeddod i mi. 

Dwi’n ymwybodol mai ffilm i hyrwyddo cynnyrch Inov-8 ydy hon yn y bon, fel y ffilm wych am ‘Double Bob Graham’ Nicky Spinks. Er hynny, mae’n rhaid dweud eu bod nhw’n cael eu saethu’n hynod o effeithiol ac yn llwyddo i bortreadu’r cymeriadau arbennig, maint yr her a gogoniant a phrydfrerthwch y mynyddoedd. 

Mae un darn union hanner ffordd trwy’r ffilm (tua 31:00) sy’n crynhoi’r her i mi – gwyliwch y cyfan os allwch chi, ond gwyliwch y 60 eiliad yma os dim arall. 

Diolch i inov-8 am eu cymorth gyda’r lluniau ar gyfer y darn yma.

Prif Lun: Joe Mann

Vlog: Penwythnos Pencampwriaeth Traws Gwlad Cymru

Os ydach chi’n newydd i’r blog yma, neu i rasio traws gwlad, mi wnes i ysgrifennu darn bach arall yn yr hydrefynglŷn â gwychder y gamp sydd wedi llithro i’r cysgodion braidd yn llygad y cyhoedd o leiaf. 

O safbwynt y gymuned redeg ‘gystadleuol’, mae rasio traws gwlad yn sicr yn dal i fod yn bwysig iawn, a’r penwythnos diwethaf roedd y pencampwriaethau cenedlaethol yn cael eu cynnal yng Nghymru, Lloegr a’r Alban. 

Fel rhywun na gafodd y cyfle i redeg yn gystadleuol yn yr ysgol, dwi’n weddol newydd i draws gwlad a dyma’r tro cyntaf i mi rasio yn y nationals. Er mai Marathon Llundain ydy’r prif nod ar gyfer y gwanwyn, ro’n i’n edrych ymlaen yn fawr at rasio ym Mharc Penbre ac wedi bod yn trio jyglo ychydig o hyffordd traws gwlad gyda’r hyfforddi marathon. 

Dwi’n credu fod y ddau beth yn complimentio ei gilydd i raddau…yn sicr dwi’n gobeithio fod y rhedeg traws gwlad yn hyfforddi da ar gyfer y marathon o ran datblygu cryfder ac ati. Er mod i’n credu mod i wedi rhedeg yn weddol dda ddydd Sadwrn, dwi’n amau fod y blinder yn coesau o hyfforddi marathon, yn ogystal â’r blinder cyffredinol sy’n dod gyda hynny a bywyd yn gyffredinol wedi amharu rhywfaint a fy ras. Ond pwy a ŵyr! 

Roedd yn teimlo fel cyfle da i recordio vlog bach arall felly dyma ganlyniad hynny isod. Do’n i ddim yn gallu ffilmio fy hun yn rhedeg gwaetha’r modd, ond mae clip yn nes lawr y dudalen o lap cyntaf ras y dynion sydd wedi’i gyhoeddi gan dîm cyfryngau ardderchog Harriers Caerfyrddin (dwi’n pasio tua 14 eiliad mewn!) 

Be dwi wedi trio gwneud efo’r vlog ydy crynhoi penwythnos sy’n cynnwys ras bwysig ar un llaw, ond gydag un llygad ar gynllun hyfforddi’r marathon ar y llall. Un peth dwi’n ffodus iawn ohono ar benwythnosau fel hyn gyda llaw ydy cefnogaeth teulu sy’n fodlon gadael i mi ddiflannu am y rhan fwyaf o’r diwrnod i rasio ar y dydd Sadwrn, ac yna am ddwy awr a hanner ar y dydd Sul – maen nhw’n haeddu medal! 

Bosib bydd gen i ddarn blog arall am y ras ddydd Sadwrn yn hwyrach yn yr wythnos, ond mi wna’i adael i’r vlog wneud y siarad am y tro. 

=

Nodyn byr am yr kit a’r gels dwi’n cyfeirio atyn nhw yn y vlog.

Gels – dwi wedi arbrofi gyda rhai Manuka Sport dros y bythefnos ddiwethaf. Nes i ddefnyddio rhai Honey Tropical a Honey Cherry ddydd Sul.

Kit – mae On Running wedi bod yn ddigon caredig i yrru ambell beth i mi drio, gan gynnwys y shorts rasio, ac y top llawes hir nes i ddefnyddio ddydd Sul. Mae cael shorts addas sy’n gallu cario gels wedi bod yn gur pen, felly mae’n grêt gallu rhoi tro ar rhain. 

Fe fyddai’n cyhoeddi adolygiadau o’r gels a kit uchod yn y man. 

Create your website at WordPress.com
Cychwyn arni